نشانه‌هایی که می‌گویند سالمند خانواده به مراقب نیاز دارد

بیشتر خانواده‌ها تصمیم گرفتن مراقب را تا زمانی که یک اتفاق جدی مثل زمین خوردن یا سکته رخ دهد به تعویق می‌اندازند. اما نشانه‌های زودتری وجود دارند که اگر جدی گرفته شوند، از همان اتفاق جدی جلوگیری می‌کنند.

هشت نشانه‌ای که نباید نادیده بگیرید

1. کبودی‌های توضیح‌داده‌نشده. کبودی روی ساق یا بازو معمولاً یعنی زمین خوردنی که سالمند به شما نگفته است.
2. داروهای باقی‌مانده در جعبه. اگر تعداد قرص‌های باقی‌مانده با تاریخ نسخه نمی‌خواند، دارو منظم مصرف نمی‌شود.
3. کاهش وزن. شل شدن لباس‌ها معمولاً اولین نشانه است.
4. غذای فاسد در یخچال. نشانه فراموشی یا کاهش توان آشپزی.
5. کم شدن رفت‌وآمد اجتماعی. کناره‌گیری از دید و بازدید می‌تواند نشانه افسردگی یا ترس از زمین خوردن باشد.
6. بی‌توجهی به بهداشت فردی. اگر فردی که همیشه مرتب بوده حالا نامرتب است، معمولاً حمام رفتن برایش سخت یا ترسناک شده.
7. قبض‌های پرداخت‌نشده. از نشانه‌های اولیه اختلال شناختی.
8. بی‌قراری شبانه. راه رفتن شبانه و بیدار شدن‌های مکرر، هم برای سالمند خطرناک است و هم خواب خانواده را از بین می‌برد.

گفت‌وگو درباره گرفتن مراقب

بیشتر سالمندان در ابتدا مقاومت می‌کنند، چون مراقب را نشانه از دست دادن استقلال می‌بینند. تجربه نشان داده شروع با شیفت کوتاه چند ساعته و معرفی مراقب به‌عنوان کمک برای کارهای خانه، پذیرش را بسیار آسان‌تر می‌کند.